Solidarność to jedność. Dzień Solidarności i Wolności w Lublinie
Msza św. w intencji Ojczyzny oraz wszystkich związanych z ruchem solidarnościowym, kwiaty w miejscach pamięci – tak uczciliśmy święto państwowe Dnia Solidarności i Wolności.
W obchodach 30 sierpnia br. w Lublinie wzięli udział przedstawiciele władz państwowych i samorządowych, członkowie różnych instytucji i stowarzyszeń oraz związkowcy. Uroczystości rozpoczęło spotkanie w miejscu symbolicznym – pod Pomnikiem Wdzięczności, który upamiętnia strajki z lipca 1980 r. Tam też złożono kwiaty, a do zebranych zwrócił się miedzy innymi przewodniczący Zarządu Regionu Środkowo-Wschodniego NSZZ „Solidarność”, Ireneusz Pszczoła, podkreślając:
– Należy tę datę przypominać i pokazywać, że jedność Polaków może dokonywać rzeczy niewiarygodnych – mówił przewodniczący. – 46 lat temu Polacy pod szyldem „Solidarności” pokazali, że właśnie dzięki jedności i determinacji są w stanie dokonywać rzeczy, które w skali światowej wydawały się nierealne i niemożliwe. Bo przecież obalenie komunizmu jeszcze w latach 60. i 70. wydawało się jakąś czystą abstrakcją. Natomiast w latach 80. udało się ten tzw. „wieczny” komunizm pokonać, a za naszym przykładem poszły inne kraje Bloku Wschodniego. I takim finalnym akordem tych wszystkich działań było obalenie Muru Berlińskiego.
Mszy św. przewodniczył ks. prałat Tadeusz Pajurek, a homilię wygłosił ks. prałat Eugeniusz Zarębiński, który nawiązując do strajków w lipcu 1980 r. na Lubelszczyźnie, mówił: – Komunistyczna władza chciała wtedy kupić ludzkie dusze. Próbowała zgasić bunt obietnicą szybkiej podwyżki. Próbowała zamknąć człowiekowi niebo i dać mu w zamian tanią kiełbasę. Ale polski robotnik nie dał się zredukować do żołądka.
Po wspólnej modlitwie zgromadzeni złożyli kwiaty pod pomnikiem bł. ks. Jerzego Popiełuszki – patrona NSZZ „Solidarność”.
Dzień Solidarności i Wolności został ustanowiony przez Sejm RP, w dniu 27 lipca 2005 roku, świętem państwowym. Ma on na celu upamiętnienie historycznego zrywu Polaków do wolności i niepodległości z 1980 roku, który zainicjował proces upadku komunizmu i wyzwolenia narodów Europy Środkowej i Wschodniej. Obchodzony jest w rocznicę porozumień sierpniowych zawartych pomiędzy władzami komunistycznymi a przedstawicielami robotniczych komitetów strajkowych.
Po raz pierwszy Dzień Solidarności i Wolności obchodzono w Gdańsku, w 25 rocznicę porozumień sierpniowych. Międzyzakładowy Komitet Strajkowy wysunął listę 21 postulatów, na których czele umieszczono żądanie utworzenia wolnych związków zawodowych. Pozostałe dotyczyły przestrzegania praw i wolności konstytucyjnych, zniesienia przywilejów partyjnych, a także poprawy warunków bytowych społeczeństwa.
